V O E R

In een lange reeks bloedige schietpartijen (Columbine, Virginia, Finland, Omaha) was vorige week Northern Illinois University in DeKalb vlakbij Chicago aan de beurt. Daar ging de 27 jarige ex-student Stephen Kazmierczak compleet door het lint en schoot zes mensen dood. Daarna pleegde hij zelfmoord. Wat is er toch aan de hand?

Opmerkelijk genoeg hebben de daders van bovenstaande incidenten steeds drie dingen gemeen: 1. het zijn jonge mannen, 2. de schieters geven blijk van een verdoofde geest en lijken de realiteit uit het oog te zijn verloren, en 3. ze hebben een verleden in het nemen psychische medicijnen. Maar er is nog iets, een vierde overeenkomst. Na hun moordpartijen deden ze allemaal een zelfmoordpoging. En uiteindelijk waren ze daarin allen succesvol.

Zo dus ook Stephen Kazmierczak. Inmiddels is namelijk duidelijk geworden dat hij negen jaar geleden werd behandeld voor een psychische aandoening. Sindsdien slikte hij antidepressiva (oa. Paxil) en middelen om zijn angsten te onderdrukken. Althans tot een paar weken voor de fatale schietpartij zoals nu blijkt.

Anti-depressiva, zoals Paxil en ook Prozac, behoren tot de zogenaamde SSRI geneesmiddelen groep. Deze medicijnen hebben ellenlange lijsten met bijwerkingen, waaronder gevoelens van depersonalisatie en zelfmoordneigingen. Deze bijwerkingen worden nog eens versterkt wanneer de behandeling met deze middelen abrupt wordt gestopt. Drie keer raden wat er gebeurt met een mentale patiënt, zoals de schieter op Northern Illinois University... Die flipt.

The Drugging of our Children (trailer)


Bekijk de hele documentaire op Google-video: The Drugging of our Children (1 uur 43 min)