In een lange reeks bloedige schietpartijen (Columbine, Virginia, Finland, Omaha) was vorige week Northern Illinois University in DeKalb vlakbij Chicago aan de beurt. Daar ging de 27 jarige ex-student Stephen Kazmierczak compleet door het lint en schoot zes mensen dood. Daarna pleegde hij zelfmoord. Wat is er toch aan de hand?
Opmerkelijk genoeg hebben de daders van bovenstaande incidenten steeds drie dingen gemeen: 1. het zijn jonge mannen, 2. de schieters geven blijk van een verdoofde geest en lijken de realiteit uit het oog te zijn verloren, en 3. ze hebben een verleden in het nemen psychische medicijnen. Maar er is nog iets, een vierde overeenkomst. Na hun moordpartijen deden ze allemaal een zelfmoordpoging. En uiteindelijk waren ze daarin allen succesvol.
Zo dus ook Stephen Kazmierczak. Inmiddels is namelijk duidelijk geworden dat hij negen jaar geleden werd behandeld voor een psychische aandoening. Sindsdien slikte hij antidepressiva (oa. Paxil) en middelen om zijn angsten te onderdrukken. Althans tot een paar weken voor de fatale schietpartij zoals nu blijkt.
Anti-depressiva, zoals Paxil en ook Prozac, behoren tot de zogenaamde SSRI geneesmiddelen groep. Deze medicijnen hebben ellenlange lijsten met bijwerkingen, waaronder gevoelens van depersonalisatie en zelfmoordneigingen. Deze bijwerkingen worden nog eens versterkt wanneer de behandeling met deze middelen abrupt wordt gestopt. Drie keer raden wat er gebeurt met een mentale patiënt, zoals de schieter op Northern Illinois University... Die flipt.
The Drugging of our Children (trailer)
Bekijk de hele documentaire op Google-video: The Drugging of our Children (1 uur 43 min)
19 februari 2008
Schieten in (p)illinois
15 februari 2008
Confessions of an Economic Hit Man
John Perkins werkte drie decennia lang als economische huurmoordenaar voor "The Global Empire" of de "Corporatocracy" zoals hij dat noemt. Corporatocracy is een neologisme dat synoniem staat voor overheden die bijna uitsluitend werken voor de belangen van het bedrijfsleven. Perkins schreef er een onthullend boek over: Confessions of an Economic Hit Man. Een schokkend verhaal uit de eerste hand.
Als een bepaald bedrijf grondstoffen (bv. olie) nodig heeft uit land X en land X weigert die te leveren. Dan is een van de belangrijkste tactieken van een economic hitman om ervoor te zorgen dat land X eerst diep in schulden wordt ondergedompeld met medewerking van de Wereldbank of het IMF. Zodat vervolgens het bedrijfsleven onder het mom van ontwikkelingssamenwerking land X van haar grondstoffen kan ontdoen, aldus Perkins.
John Perkins in een interview met Democracy Now! in 2004.
14 februari 2008
EU, VS en Kosovo: onderhandelingen ondanks criminele banden
Hebt u het al gezien op Nu.nl? De EU wil de Kosovo-missie uitbreiden met speciale mobiele eenheden van de politie, rechters, officiers van justitie en marechaussees. Dit alles natuurlijk om Kosovo op weg te helpen naar onafhankelijkheid en dat felbegeerde(?) EU lidmaatschap. Maar wat u niet snel zal lezen is dat de EU in dit verband eigenlijk onderhandelt met een crimineel, namelijk de minister-president van Kosovo, Hashim "de slang" Thaci. Vreemd hé?
Thaci schijnt namelijk de oprichter te zijn van de beruchte "Drenica-Groep" een ondergrondse organisatie die tijdens de oorlog een geschatte 10% tot 15% van alle criminele activiteiten in Kosovo controleerde. Het syndicaat hield zich vooral bezig met de smokkel van wapens, auto's, olie en sigaretten en prostitutie.
En als klap op de vuurpijl is zijn zus nog eens getrouwd met de beruchte Albanese maffiabaas Sejdija Bajrush.
Inmiddels lijkt bovenstaande informatie trouwens van zijn wikipedia profiel te zijn verwijderd...
Bron / lees meer: www.globalresearch.ca
13 februari 2008
"The War On Democracy"
De gelauwerde onderzoeksjournalist John Pilger verkent in "The War on Democracy" de rol die Washington de laatste 50 jaar speelde in de manipulatie van de Latijns-Amerikaanse politiek. En ook hoe de gewone bevolking zich in een aantal staten los wist te worstelen van de invloed deze manipulatieve kliek. Sinds het midden van de 19e eeuw dient Zuid-Amerika voor de Verenigde Staten als een soort proeftuin voor de verspreiding van "vrijheid en democratie" *kuch*. Onder invloed van Washington werden er in een reeks Latijn-Amerikaanse vazalstaten gewelddadige minderheidsregimes aan de macht geholpen en in stand gehouden. Deze door Uncle Sam gesponsorde dictaturen legden met een ijzeren greep hun wil aan de meerderheid van het volk op.
Pilger's film leert ons verder dat de CIA en andere Amerikaanse overheidsdiensten nu nog steeds op een vergelijkbare wijze te werk gaan in landen in het Midden-Oosten. Door middel van propaganda en manipulatie van de publieke opinie, het beleid van creative destruction, probeert de VS ook hier haar controle over "The American Empire" te behouden of te verstevigen. Toch is er hoop, want de geschiedenis leert ons dat het ook mogelijk is van dit Amerikaanse juk af te komen. Want in landen als Venezuela en ook Bolivia heeft de bevolking ondanks onophoudelijke pogingen van de VS gekozen voor eigen democratie met leiders in de personen van Hugo Chávez en Evo Morales.
The War On Democracy by John Pilger
Lees ook: Wat de jaren 70 kleding van John Pilger ons leert in 2007
12 februari 2008
Hillary en Monsanto: een duivelse combinatie
Dat Hillary Clinton en ook haar campagne zo innig is met Monsanto wist ik eigenlijk niet. Maar in deze tijd van Big-Corporatisme verbaast me dat ook weer niet. Wat wil het geval. Hillary stuurde een uitnodiging voor een lunch van de "Rural Americans for Hillary", een campagneteam dat voor haar het platteland moet verroveren. En waar werd die lunch gehouden? Op het adres van lobbyclub Troutman Sanders Public Affairs, oftewel de Monsanto lobby.
En dan is er nog iets, Hillary's vorige werkgever, de Rose Law Firm, vertegenwoordigt in strafrechterlijke zin achtereenvolgens Monsanto, 's werelds grootste bedrijf op gebied van genetic engineering, Tyson, 's werelds grootste vlees producent en Wal-Mart, 's werelds grootste supermartkketen. Met andere woorden Rose Law doet zaken in Big-Food; de internationale agro-industriele nachtmerrie. En Hillary is daar het stralende middelpunt van...
Lees verder op Counterpunch
06 februari 2008
Ziobloggers starten slecht nieuws club
Verontrust door het slechte nieuws dat in de blogosphere over Israël circuleert hebben zeven vastberaden bloggers besloten dat daar iets aan moet veranderen...
Wat doen ze dan, vraagt u zich af? Gaan ze soms proberen de explosieve situatie in Israël te verbeteren? Nou nee, ze hebben besloten andere delen van de wereld met gelijke munt terug te betalen door daar ook alleen maar slecht nieuws onder de aandacht te gaan brengen... Hun blogclubje heet Bad News From (...) Let wel, dit netwerk is nog steeds groeiende. Onderaan in dit artikel van Haaretz vindt u alle blogs die deel uitmaken van de Bad News Club.
Niemand heeft ooit geclaimd dat de rest van de wereld perfect is, of dat er alleen maar slecht nieuws uit Israël komt, toch lijken deze lui die impressie te hebben...
Hier de Nederlandse variant: http://badnewsfromthenetherlands.blogspot.com/
